Obrzydzenie jest ostrzeżeniem. Nie patrz tam. Nie dotykaj tego. Odejdź. Zapomnij. Wyrzuć to z siebie. Zwymiotuj to. Nie chcesz tego w swoim otoczeniu, nie chcesz tego w sobie. Ciężko jest wytłumaczyć czemu coś potrafi obrzydzić, ale jednoznacznie można połączyć to z poczuciem niebezpieczeństwa. Twój komfortowy świat jest w stanie zagrożenia i Twoim zadaniem jest go ochronić. Wewnątrz Twojego świata masz wszystko pod kontrolą. Czujesz się bezpiecznie wokół znanych Ci form, smaków i zapachów. Wszystko wokół Ciebie jest Ci znane a Twoje ciało nie zwraca się przeciwko Tobie. Na co dzień wolisz nie myśleć o tym jak łatwo jest to stracić. Przypomina Ci o tym dopiero widok larwy w koszyku z owocami i zapach gnijącego mięsa. Wyrzuć to, podepcz, zapomnij. Zabij to i nie myśl o tym więcej.
A jednak nie możesz nie myśleć, kiedy zaglądasz do owoców kolejnego dnia. Mimo woli myślisz o małych jajeczkach, które mogą kryć się w skórce pomarańczy. Jajeczka nie pasują do Twojego bezpiecznego świata i uczucie, które czujesz, kiedy ich obraz pojawia się w Twojej głowie bardzo skutecznie Ci o tym przypomina. Nie jest to przecież nic dziwnego. Nie chcesz robactwa w swoim jedzeniu, nie chcesz wrzodów, blizn i strupów ziemistych. Chcesz czystości i odrobiny bezpieczeństwa, odrobiny poczucia, że wszystko jest pod kontrolą.
